Ο σύντομος, αποτελεσματικός οδηγός για να βρεις το πάθος σου

Το υπέρτατο επίτευγμα είναι να καταφέρεις να σβήσεις τη γραμμή που χωρίζει τη δουλειά από το παιχνίδι. 

Arnold J. Toynbee

Το να βρεις το πάθος σου μπορεί να είναι δύσκολο πράγμα, δυσδιάκριτο.

Εγώ είμαι τυχερός - έχω βρει το πάθος μου, και το ζω. Και μπορώ να επιβεβαιώσω πως είναι το πιο υπέροχο πράγμα να μπορείς να βγάζεις τα προς το ζην κάνοντας αυτό που αγαπάς.

Έτσι, με αυτό τον σύντομο οδηγό, θα ήθελα να σε βοηθήσω να ξεκινήσεις να βρεις τι θα σου άρεσε πολύ να κάνεις. Αυτό φαίνεται να είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα πολλών αναγνωστών του zenhabits. Να βρεις αυτό που θα σε κινητοποιήσει να σηκωθείς από το κρεβάτι το πρωί και να φωνάξεις "Είμαι ζωντανός! Το νιώθω ρε γαμώτο!".

Αυτός ο οδηγός δε θα είναι εκτενής, και δε θα βρει ποιο είναι το δικό σου πάθος. Αλλά θα σε βοηθήσει στο ταξίδι που θα κάνεις για να το βρεις εσύ.

Να πως:

  1. Σε τι είσαι καλός? Ήδη έχεις κάποιες δεξιότητες ή κάποια ταλέντα, που έχουν δείξει μια κλίση σε κάτι. Ακόμη κι αν ξεκινάς τώρα, κάποιο ταλέντο σου μπορεί να είχε αναδειχθεί όταν ήσουν νέος, ακόμη και στο δημοτικό σχολείο. Ήσουν πάντα καλός συγγραφέας, ομιλητής, ζωγράφος, διοργανωτής, οικοδόμος, δάσκαλος, φίλος? Ήσουν καλός στις ιδέες, στο να συνδέεις ανθρώπους, στην κηπουρική, στην πώληση? Σκέψου το λίγο. Αφιέρωσε τουλάχιστον 30 λεπτά και σκέψου αυτή την ερώτηση - συχνά ξεχνάμε τα πράγματα που κάναμε καλά. Πήγαινε το μυαλό σου όσο πιο πίσω γίνεται, σε δουλειές, projects, χόμπι. Κάτι από αυτά θα μπορούσε να είναι το πάθος σου. Ή μπορεί να έχεις διάφορα πράγματα. Κάνε μια λίστα με τις πιθανές υποψηφιότητες.

  2. Τι είναι αυτό που σε συναρπάζει? Μπορεί να είναι κάτι στη δουλειά - ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς σου που σε ενθουσιάζει. Μπορεί να είναι κάτι που κάνεις εκτός δουλειάς - ένα χόμπι, μια δεύτερη δουλειά, κάτι που κάνεις ως εθελοντής ή ως γονιός ή ως σύντροφος ή ως φίλος. Θα μπορούσε να είναι κάτι που δεν έχεις κάνει εδώ και καιρό. Και πάλι, σκέψου το αυτό για 30 λεπτά, ή έστω 15. Αν δεν το κάνεις, μπορεί να βγεις ριγμένος - μπορεί να αφήσεις σημαντικές επιλογές απ' έξω. Πρόσθεσε στη λίστα σου όποιες απαντήσεις προκύψουν.

  3. Τι σου αρέσει να διαβάζεις? Τι είναι αυτό που έχεις διαβάσει για ώρες στο Internet? Ποια περιοδικά ανυπομονείς να διαβάσεις? Ποια blogs παρακολουθείς? Ποια ράφια του βιβλιοπωλείου συνήθως εξετάζεις σχολαστικά? Μπορεί να υπάρξουν διάφορα θέματα εδώ - πρόσθεσε τα στη λίστα σου.

  4. Ποιο είναι το κρυφό σου όνειρο? Μπορεί το όνειρό σου να είναι μια δουλειά που πάντα ήθελες να κάνεις, κι ας νομίζεις ότι μπορεί να φαίνεται γελοίο - να γράφεις μυθιστορήματα, να γίνεις καλλιτέχνης, σχεδιαστής, αρχιτέκτονας, γιατρός, επιχειρηματίας, προγραμματιστής. Αλλά κάποιος φόβος σε κράτησε πίσω, κάποια αμφιβολία σε έκανε να παρατήσεις την ιδέα. Μπορεί να υπάρχουν διάφορα. Πρόσθεσε τα στη λίστα - ανεξάρτητα από το πόσο ουτοπικά μπορεί να είναι.

  5. Μάθε, ρώτα, κράτα σημειώσεις. Ok, έχεις κάνει μια λίστα. Διάλεξε ένα πράγμα από τη λίστα - αυτό που σε συναρπάζει περισσότερο. Αυτή είναι η πρώτη σου υποψηφιότητα. Τώρα, ψάξε γι' αυτήν: διάβασε, μίλησε με ανθρώπους που είναι επιτυχημένοι σε αυτό τον τομέα (μέσω των blogs τους, ή στείλε τους email). Κάνε μια λίστα με τα πράγματα που χρειάζεται να μάθεις, που χρειάζεται να βελτιώσεις, δεξιότητες που θέλεις να μάθεις τέλεια, ανθρώπους που πρέπει να μιλήσεις. Μελέτησε τα όλα αυτά, αλλά μην περιμένεις πολύ μέχρι να βουτήξεις στο επόμενο βήμα.

  6. Πειραματίσου, δοκίμασε. Εδώ είναι που η μάθηση πραγματικά αρχίζει. Αν δεν το κάνεις ήδη, άρχισε άμεσα να κάνεις αυτό που επέλεξες. Ξεκίνα τώρα - απλά κάντο! Και αφού ξεκινήσεις δειλά δειλά, μην αργήσεις να το δημοσιοποιήσεις με όποιο τρόπο μπορείς. Αυτό σε κινητοποιεί να βελτιωθείς, σου δίνει πληροφορίες για τα αποτελέσματα, και η φήμη σου όσο το κάνεις θα βελτιωθεί. Δώσε προσοχή στο πως αισθάνεσαι όταν το κάνεις - είναι κάτι που πραγματικά ανυπομονείς να κάνεις, που σε συναρπάζει, που θέλεις πολύ να μοιραστείς με άλλο κόσμο?

  7. Άρχισε να συνοψίζεις τα πράγματα. Προτείνω να διαλέξεις 3-5 πράγματα από τη λίστα σου, και να κάνεις τα βήματα 5 και 6 με αυτά τα πράγματα. Αυτό μπορεί να πάρει κανένα μήνα, εκτός αν έχεις ήδη μάθει ότι χρειάζεται και τα έχεις δοκιμάσει. Άρα τώρα πρέπει να αναρωτηθείς: ποιο σε ενθουσιάζει περισσότερο? Ποιο από αυτά μπορεί να παράγει κάτι που να είναι διατεθειμένος ο κόσμος να πληρώσει ή που τους κάνει κι εκείνους να είναι ενθουσιώδεις με αυτό? Ποιο είναι αυτό που βλέπεις να κάνεις για χρόνια (ακόμη κι αν δεν είναι μια παραδοσιακή καριέρα)? Διάλεξε ένα (ή το πολύ δύο) και εστίασε σε αυτό. Πρόκειται να κάνεις τα επόμενα τρία βήματα με αυτό: διώξε τους φόβους σου, βρες το χρόνο, και μετάτρεψε το σε καριέρα αν είναι δυνατόν. Αν αυτό δε δουλέψει, μπορείς να δοκιμάσεις το επόμενο πράγμα στη λίστα σου - δεν είναι ντροπή να δοκιμάσεις κάτι και να αποτύχεις - ίσα ίσα θα πάρεις πολύτιμα μαθήματα που θα σε βοηθήσουν να είσαι επιτυχημένος στην επόμενη προσπάθεια.

  8. Διώξε τους φόβους σου. Τα μεγαλύτερα εμπόδια για τους περισσότερους ανθρώπους είναι η αμφιβολία και ο φόβος της αποτυχίας. Πρώτον, αναγνώρισε το αυτό το εμπόδιο - μην το αγνοήσεις, μην το αρνηθείς. Δεύτερον, γράψτο, εξωτερίκευσε το. Τρίτον, νιώσε ότι είναι εντάξει το ότι το αντιμετωπίζεις. Τέταρτον, αναρωτήσου: "Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί?" Συνήθως δε γίνεται τίποτα καταστροφικό. Πέμπτον, προετοίμασε τον εαυτό σου ότι θα το κάνεις ούτως ή άλλως, και στη συνέχεια κάντο. Κάνε μικρά βήματα, όσο πιο μικρά γίνεται, και ξέχνα τι μπορεί να συμβεί - εστίασε στο τι πραγματικά συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Και μετά γλέντησε την επιτυχία σου, ανεξάρτητα με το πόσο μικρή είναι.

  9. Βρες το χρόνο. Δεν έχεις το χρόνο να ακολουθήσεις αυτό το πάθος? Δημιούργησε τον, που να πάρει! Αν αυτό είναι προτεραιότητα, θα τον δημιουργήσεις - τακτοποίησε τη ζωή σου, μέχρι να έχεις χρόνο. Αυτό μπορεί να σημαίνει να ξυπνάς νωρίτερα, ή να το κάνεις μετά τη δουλειά ή στο διάλειμμα για φαγητό, ή τα Σαββατοκύριακα. Πιθανόν να σημαίνει να ακυρώσεις κάποιες δεσμεύσεις, να απλοποιήσεις τα πράγματα με τα οποία ασχολείσαι στη δουλειά σου ή να κάνεις πολλή δουλειά εκ των προτέρων (όπως κάνεις όταν είναι να φύγεις διακοπές). Κάνε ότι χρειάζεται.

  10. Πώς να βγάλεις τα προς το ζην κάνοντας το. Αυτό δε γίνεται σε μια νύχτα. Πρέπει να κάνεις κάτι, να γίνεις καλός σε αυτό, να είσαι παθιασμένος με αυτό. Αυτό μπορεί να πάρει μήνες ή χρόνια, αλλά αν περνάς καλά, αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Όταν φτάσεις στο σημείο που κάποιος θα σε πλήρωνε γι' αυτό που κάνεις, είσαι άρχοντας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βγάλεις χρήματα  σε αυτό το σημείο, συμπεριλαμβανομένου να φτιάχνεις δικά σου προϊόντα με πληροφορίες, όπως ένα ηλεκτρονικό βιβλίο, να γράφεις σε blog, να πουλάς διαφημίσεις. Μπορείς να κάνεις ένα blog αν δεν έχεις ήδη - θα σε βοηθήσει να σταθεροποιήσεις τη σκέψη σου, να χτίσεις τη φήμη σου, να βρεις ανθρώπους που ενδιαφέρονται γι' αυτό που κάνεις, να επιδείξεις τη γνώση και το πάθος σου.

Σου το είπα ότι δε θα ήταν εύκολο. Αρχικά, θα απαιτήσει πολύ σκέψη και ψυχική αναζήτηση, στη συνέχεια πολύ κουράγιο, μάθηση και πειραματισμό, και στο τέλος πολύ δέσμευση.

Αλλά αξίζει όλο αυτό! Κάθε δευτερόλεπτο, κάθε σταλιά κουράγιου, κάθε σταλιά προσπάθειας. Γιατί στο τέλος, θα έχεις κάτι που θα μεταμορφώσει τη ζωή σου με τόσους τρόπους, θα σου δώσει αυτό το λόγο να πεταχτείς από το κρεβάτι, θα σε κάνει ευτυχισμένο ανεξάρτητα από το πόσα βγάζεις.

Ελπίζω να ακολουθήσεις αυτό τον οδηγό και να βρεις την επιτυχία - δε σου εύχομαι τίποτα λιγότερο από το να βρεις το πραγματικό σου πάθος.

Διάλεξε μια δουλειά που να σου αρέσει, και δε θα χρειάζεται να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου. 

Κομφούκιος

Πηγή: www.zenhabits.gr


ΠΤΩΧΕΥΣΗ Ε.Π.Ε.

   Έχουμε πει πολλές φορές ότι κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Στην περίπτωση των επιχειρήσεων που κλείνουν η μία πίσω απ' την άλλη, φαίνεται πως αυτό το στριφογύρισμα κόλλησε στη μία όψη, αφήνοντας ανεξερεύνητη την άλλη πλευρά. Δε φταίει η κρίση τελικά, που οι εταιρείες βάζουν λουκέτο.

   Φταίνε οι αχάριστοι υπάλληλοι, που δε δοξάζουν τον ένα και μοναδικό τους ευεργέτη, τον εργοδότη που τους έδωσε να «φάνε ένα κομμάτι ψωμί». Αντ' αυτού, αρνούνται να καλύπτουν τρεις θέσεις εργασίας με μισθό που κυμαίνεται μεταξύ 1890 και 1930 (χρονολογία, όχι ευρώ) και γκρινιάζουν ακατάπαυστα.

   Φταίνε γιατί δε «βάζουν πλάτη» ώστε να ισορροπήσει η εταιρεία, συμπληρώνοντας 40 και 50 ώρες απλήρωτης υπερωρίας, ώστε η εταιρεία να μπορέσει μελλοντικά να τους ανταμείψει για την αλληλεγγύη τους προς τα κέρδη του εργοδότη. Το «μελλοντικά» μεταφράζεται από τον ίδιο τον υπουργό οικονομικών της χώρας, όπερ μεθερμηνευόμενον εστί: «όταν τελειώσει η κρίση». Όταν τελειώσει η κρίση λοιπόν, υποτίθεται ότι θα ανέβει ο βασικός μισθός της συλλογικής σύμβασης και θα ανακάμψουν τα οικονομικά του κάθε υπαλλήλου. Αυτοί οι αχάριστοι υπάλληλοι όμως, δε θα λάβουν καμία αύξηση, δεδομένου ότι έχουν κληθεί να υπογράψουν ατομική σύμβαση ή καθόλου σύμβαση.

   Φταίνε εκείνοι οι ποταποί μισθωτοί, που έχουν το θράσος να ζητούν το μισθό του Φεβρουαρίου, πριν καν τελειώσει ο Μάιος, υποσκάπτοντας έτσι τη βιωσιμότητα της εταιρείας που εκβιαστικά σχεδόν, υποχρεώνεται να συνυπολογίσει στα πάγια έξοδά της, τους μισθούς του προσωπικού που απασχόλησε. Πώς να αντέξει τόσο βάρος μια εταιρεία από μόνη της; Είναι να αναρωτιέται κανείς ποιος εκβιάζει ποιον!

   Φταίει κι ο αδαής υπάλληλος του λογιστηρίου, που τολμάει να εκφράσει την απορία του πώς γίνεται να του στέλνουν στο γραφείο τον εκπρόσωπο της εταιρείας ενοικίασης αυτοκινήτων, για να πληρώσει το leasing για τη Mercedes του αφεντικού, ενώ εκείνος έπρεπε να «βάλει πλάτη» με το τίμημα να μην έχει πληρώσει τρεις μήνες το νοίκι του. Είναι πασιφανές πως το αφεντικό με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να κλείσει νέες συνεργασίες για να μπορέσει να εξοφλήσει τους αχάριστους υπαλλήλους του. Γιατί αν δε σε δει ο υποψήφιος συνεργάτης με Mercedes, πώς περιμένεις να σου αναθέσει δουλειά;

   Φταίνε όλοι αυτοί οι προπέτες που δεν άντεξαν άλλο να περνούν τους μήνες της κρίσης με μηδέν ευρώ, και βάλθηκαν να ψάξουν αλλού δουλειά. Φταίνε που τελικά τη βρήκαν αυτή την άλλη δουλειά, που αν μη τί άλλο, τους προσέφερε τα νόμιμα έσοδα και χωρίς καθυστερήσεις. Φταίνε που προτίμησαν να πάνε σε μια εταιρεία που τους πληρώνει τις υπερωρίες, αντί να τις προσφέρουν δωρεάν για να μπορεί ο εργοδότης να βάζει βενζίνη στη νοικιασμένη Mercedes. Φταίνε γιατί, αντί να προτείνουν από μόνοι τους να μετατραπεί η μισθωτή εργασία σε εθελοντική έως ότου ξεπεραστεί η κρίση, δήλωσαν την παραίτησή τους μία μόλις μέρα πριν φύγουν, αδιαφορώντας για το αν θα μπορέσει ο μέχρι πρότινος εργοδότης τους να τα βγάλει πέρα με τον όγκο δουλειάς των τριών ατόμων ανά θέση. Φταίνε τέλος, γιατί έβαλαν ιδέες και στους εναπομείναντες υπαλλήλους να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο με αποτέλεσμα, να μείνουν στην εταιρεία τόσα λίγα άτομα, που να μη μπορούν να τη λειτουργήσουν πια. Δική τους η ευθύνη που ο εργοδότης λύγισε υπό το βάρος των μισθολογικών χρεών που συσσωρεύτηκαν και που, χωρίς φυσικά να το θέλει ή να το εύχεται, βρήκε τρόπο να απαλλαγεί από την υποχρέωση εξόφλησης, κηρύσσοντας πτώχευση. Δε φταίει λοιπόν η κρίση που κλείνουν οι εταιρείες. Φταίτε εσείς, που στα δύσκολα αποχωρείτε και διαγράφετε από τη μνήμη σας τις καλές εποχές προ κρίσης, όπου ο εργοδότης μοιραζόταν το 0% των κερδών του με εσάς (σε μορφή φιλικού χτυπήματος στην πλάτη ή κομπλιμέντων για το φίνο ντύσιμό σας).

Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν, αχάριστοι υπάλληλοι με τα 5 πτυχία και τα 15 χρόνια προϋπηρεσία. Το μόνο που σας ζητήθηκε στο κάτω-κάτω, ήταν να «βάλετε πλάτη».

Πηγή:

http://chimeres.info/blog/2014/04/29/ptokheuse-epe/


Μεταφoρά φωτοτυπίας σε ύφασμα

Δείτε ένα ωραίο βίντεο μεταφοράς εικόνας πάνω σε υφασμάτινη τσάντα. Βέβαια μπορείτε να μεταφέρετε δικές σας εικόνες από laserprinter ή laser φωτοτυπία και να την ενσωματώσετε σε διάφορες επιφάνειες όπως καμβά, t-shirt, ξύλο κ.α. ή να να στολίσετε κουτιά και ότι άλλο φανταστείτε.


Decoupage

Όπως και πέρσι σκέφτηκα και φέτος τα δώρα μου να είναι χειροποίητα! Το χειροποίητο δώρο έχει άλλη αξία. Ξεκινάς κάτι από την αρχή και αποτυπώνεται κομμάτι της ψυχής σου, στο αγαπημένο σου πρόσωπο που θα το δώσεις. Αυτή την φορά, αντί να κατασκευάσω, αγόρασα μία ξύλινη κρεμάστρα τοίχου.
  1.jpg
Στην συνέχεια αφαίρεσα τα κρεμαστράκια - δεν ήταν και πολύ δύσκολο αφού ήταν κολλημένα με ξυλόκολλα. Διάλεξα το θέμα που ήθελα για decoupage και στην συνέχεια έκοψα με το χέρι το σχέδιο που ήθελα. Μην σας ανησυχούν τα νήματα από το ρυζόχαρτο. Ίσα ίσα που όταν κολληθεί ενσωματώνεται (άνισο τελείωμα) στην επιφάνεια του ξύλου. Στην πραγματικότητα αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι να φαίνεται  σαν τυπωμένο ή ζωγραφισμένο κι όχι σαν πρόσθετο κομμάτι - γίνεται ένα με την ξύλινη επιφάνεια, φτάνει να ακολουθήσουμε τα σωστά βήματα σε αυτό που φτιάχνουμε. Φυσικά υπάρχουν και ειδικά ψαλίδια που μας αποφέρουν παρόμοιο αποτέλεσμα.
3.jpg

4.jpg

Το κόλλημα του ρυζόχαρτου πάνω στην ξύλινη επιφάνεια, γίνεται σταδιακά. Απλώνουμε την κόλλα περίπου στο κέντρο της ξυλινής επιφάνειας . και ακουμπάμε το χαρτί έτσι ώστε να σταθεροποιηθεί και στην συνέχεια "τεντώνουμε" προσεκτικά το υπολοιπο κομμάτι. Και λέω το "τεντώνουμε" γιατί δεν θέλουμε να δημιουργηθούν γραμμές και φουσκάλες αέρα. Δεν θα είναι ωραίο το τελικό μας αποτέλεσμα. Αφού τελειώσουμε το κόλλημα στο ξύλο, στην συνέχεια καλύπτουμε την επιφάνεια πάλι με κόλλα για decoupage πάνω από το ρυζόχαρτο, κάνοντας κινήσεις από το κέντρο προς τα έξω.
5.jpg
6.jpg
Αφήνουμε το μοτίβο να στεγνώσει. Βέβαια μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε κόλλα αρκεί να είναι διάφανη όπως η κόλλα για παζλ ή ξυλόκολλα αραιωμένη ελαφρά με νερό ώστε να δουλεύεται εύκολα με το πινέλο. Αφού στεγνώσει καλά το μοτίβο μας πάνω στο ξύλο, για να το κάνουμε ποιο "ζωντανό" το θέμα μας, παίρνουμε χρώματα ακρυλικά και ταιριάζουμε τα τελειώματα.
8.jpg
Στην συνέχεια για να αδιαβροχοποιήσουμε απλώνουμε 3-4 χέρια διαφανές προστατευτικό βερνίκι νερού για ξύλο, λούστρο δηλαδή, σε ματ ή γυαλιστερή υφή. Τρίβουμε με γυαλόχαρτο το τελείωμα στα γατζάκια μας για να καθαρίσει η παλιά κόλλα και ξανατοποθετούμε ξυλόκολλα. Και ιδού το αποτέλεσμα.

9.jpg
Καλή επιτυχία και να θυμάστε ό,τι δεν μας αρέσει το αλλάζουμε! Αρκεί να' χουμε φαντασία και κέφι για δημιουργία.


Μεταμορφώνοντας μια ξύλινη κρεμάστρα

Πρόσφατα πήγα στο χωριό και σε μια εκκαθάριση στο σπίτι της γιαγιάς βρήκα μια ξύλινη κρεμάστρα τοίχου για πετσέτες που πάνω της φαίνονταν τα σημάδια του χρόνου.

Το πρώτο πράγμα που έκανα αφού πρώτα καθάρισα το σπίτι της γιαγιάς, ήταν να ασχοληθώ με τη κρεμάστρα. Πήρα γυαλόχαρτο και έτριψα όσο πιο καλά μπορούσα το ξύλο, χωρίς να αφαιρέσω τα κρεμαστράκια - πράγμα το οποίο κάνει ακόμα πιο δύσκολο το τρίψιμο.

2013-08-09 13.12.57.jpg

Έπειτα σχεδίασα με μολύβι λουλούδια και στο πάνω μέρος μια κλάρα με φύλλα και έκανα πυρογραφία τα σχέδια.

aug-13.jpg

Στην συνέχεια πέρασα 2 χέρια με βερνίκι ξύλου και....

2013-08-09 17.35.17.jpg

...ιδού το αποτέλεσμα.

2013-08-10 14.51.46.jpg

Η γιαγιά μου θα' ταν περηφανη για το αποτελέσμα! (χαχαχαχα)